Wie zijn wij ?

Groepsfoto Reuzen

De Reuzenvereniging Tervuren is een culturele vereniging die zich wil inzetten voor ons bijzondere stukje culturele erfgoed. In samenwerking met andere verenigingen en met het gemeentebestuur nemen wij met onze Reuzen actief deel aan allerhande activiteiten binnen en buiten Tervuren. Onze Reuzen zijn immers pas echt Tervuurse volksfiguren als ze onder de mensen mogen komen!

De Reuzen van Tervuren liggen verankerd in de culturele geschiedenis van onze gemeente. Jarenlang waren de Reuzenstoeten een toppunt van volksvermaak aan het einde van de zomer en tot vorig jaar nog brachten de Reuzenfeesten heel wat bezoekers naar het marktplein. Wij konden daarvoor ook altijd rekenen op de bereidwillige logistieke steun vanuit de gemeente.

Na heel wat succesvolle jaren als "Feestcomiteit der Reuzen" kiest onze vereniging er nu voor om verder door het leven te gaan als de Reuzen van Tervuren. Wij willen ons met name gaan concentreren op de Reuzenfolklore, door met onze Reuzen deel te nemen aan activiteiten van en in de gemeente en door intensief te gaan samenwerken met andere Tervuurse verenigingen, zoals de Heemkundige Kring. Tegelijkertijd willen we streven naar een duurzaam, zichtbaar behoud van het Tervuurse Reuzenerfgoed.

Dit is niet alleen figuurlijk, maar ook letterlijk een grote ambitie voor een kleine vereniging. Maar desondanks bruisen we van de plannen voor onze Reuzen. Wij begroeten u dan ook graag bij één van onze activiteiten!

Het ontstaan van de Reuzen

In het voorjaar van 1948 werd op vraag van het gemeentebestuur het Feestcomiteit opgericht. Het toenmalige gemeentebestuur drong erop aan dat de folklore in de gemeente opnieuw zou herleven. In juli van dat jaar trok de eerste bloemenstoet door de gemeente en gezien het succes werd dit nog een vijftal keer herhaald. Daar Tervuren nu eenmaal geen bloemenkwekerscentrum was, bloeide dit initiatief dood om financiële redenen. Op 22 februari 1951 besloot het Feestcomiteit twee reuzen aan te kopen. Aangezien deze reuzen echte Tervurenaars uitbeelden, kregen zij de naam Pie en Wanne. Onder de oudere inwoners waren er immers heel wat Petrussen en Johanna's, in de volksmond Pie en Wanne.

Wie zijn Pie en Wanne nu eigenlijk ?

Tussen beide wereldoorlogen in, trokken de Tervurenaars trouw naar de jaarmarkt in Leuven, in die tijd een "feestdag" voor de boeren en de arbeiders. foto reuzen zwart-witPa, ma en de kinderen trokken er 's ochtends met het beruchte stoomtrammetje al op uit, uitgedost in hun beste kleren. De blauwe kiel en de rood-witte zakdoek harmonieerden puik onder de fluwelen pet. Moeders beste rokken en schort waren gewassen en gestreken. Na een dag van inkopen, drinken en feesten slaagden enkelen er in om met de laatste stoomtram terug in Tervuren te geraken. Anderen verkozen door te vieren tot in de kleine uurtjes en sukkelden te voet terug. Pie en Wanne worden tijdens deze terugtocht uitgebeeld. Pie draagt het gekochte vlees aan zijn wandelstok die achteloos op zijn schouder ligt. Wanne torst een enorme mand met groenten, fruit en bloemen. In 1975 werden Pie en Wanne de gelukkige ouders van hun eerste zoon Jommeke.

Ondanks goede en kwade huwelijksdagen zijn onze reuzen nog steeds samen en zijn ze regelmatig te zien op plaatselijke festiviteiten, maar treden ook op in Reuzenstoeten in binnen- en buitenland.

Medio jaren 1980 zijn er door onze vereniging 2 draagkoppen gemaakt naar de hoofden van onze stichters, zijnde:
- Rosse Weey (Lowie): Een klein eenmanszaakje als schoenhersteller, maar je kon er voor alles terecht: voor je schoenen, je leren jas en je boekentas. Maar opgelet, hij zat voor geen grapje verlegen. Hij was een echte volksfiguur en als stichter ging hij steevast mee in onze stoet als pastor Munte en zijn vrouw speelde de meid Rosalien. De meest blonde jongen werd meestal gezocht in de familie Van Diest.
- Charel Decat: ne legumenboer (groenten) rechtover de commerce van de Rosse, zijn nog altijd aanwezig in Tervuren en zijn kleinzoon baat nog een fruit- en groentekraam uit op de wekelijkse markt.

De reuzen van Tervuren adopteren drie reuzen uit Bilzen in 2009

In 1965 werden de reuzen Brugmiel (wijzend op de Brugstraat in Bilzen) en Maaslis (een verwijzing naar de Maaskant) aangekocht om de folklore in Bilzen te laten herleven. De gemeente was erg enthousiast, en de reuzen mochten zelfs trouwen in 1966 op het stadhuis. Ze staan er nog steeds officieel geregistreerd. Een babytelgje, Demerjanneke, kwam het reuzengezin vervoegen in 1967. De naam is een verwijzing naar de Demer die door Bilzen stroomt. Tot eind jaren 80 waren de reuzen te zien in reuzenstoeten in en rond Bilzen.
De reuzen zijn dan in de vergetelheid geraakt, maar werden in de zomer van 2009 geadopteerd door de reuzen van Tervuren met de bedoeling een stukje Bilzerse geschiedenis te laten herleven. Door de jaren heen geraakten de reuzen versleten, maar na 3 jaar restauratie werden de Bilzerse reuzen Maaslis, Brugmiel en Demerjanneke herboren en officieel ingeschreven in het guldenboek van de gemeente Tervuren, onder toeziend oog van de stadsraad van Bilzen.

Top

Valid XHTML 1.0 Transitional

Valid CSS